Свети новомаченик Вукашин од Клепци

Беше православен Србин од херцеговинското село Клепци, кое се наоѓа на источниот брег на реката Неретва (наспроти Чаплина), каде што порано имало црква на Св. апостол Лука, изградена на почетокот од XVI век, ктиторско дело на познатите црквоградители Храбрен – Милорадовиќи, а на истото место од 1857. г. таму е црквата на Преображението Христово (која Хрватите во 1992 год. ја срушија до темели, како и целото село). Беше родум од семејството Мандрапа и се викаше Вукшан – Вукан – Вук – Вукашин. Роден е најверојатно на крајот од XIX век. Порасна во своето село, па потоа отиде да работи во Сараево, а кога таму дојде усташката Независна Држава Хрватска (НДХ) се врати во своето село, ама хрватските усташи – римокатолици и таму дојдоа, му ги убија сите во неговиот дом како и многумина други Срби што живееле во селото Клепци, соседното Пребиловци и низ целата Херцеговина (јужна половина од Б и Х), а него го фатиле на некаква работа во шума и го одвеле, во 1942 година, во злогласниот логор Јасеновац, заедно со многумина други православни Срби. Некои велат дека тој всушност не работеше ништо во шумата, туку се криеше таму, каде прогонетите и убиваните Срби се криеле за да го спасат сопствениот живот.

Старецот Вукашин (кој не бил по години стар, но криејќи се во шумата му израснала голема побелена брада која му давала речиси старечки изглед), во јануари 1943 година беше усмртен од усташкиот колач Жил Фригановиќ, а страдањето го опиша доктор Недо Зец, исто така еден од преживеаните јасеновачки логораши во своето дело под наслов „Врши си ја, дете, својата работата“.

Усташкиот злосторник Фригановиќ, гледајќи го Вукашин, постар селанец, како со спокојно лице и со некаков несфатлив мир го гледа страшното колење на своите православни браќа, го довлече преку ред пред ископаната јама во која од рано утро колеа и фрлаа невини жртви, реши да му го разбие тој мир и спокојство, па побара од него да вика „Да живее Павелиќ“ (водач на Независната Држава Хрватска). Бидејќи свети Вукашин ништо не му одговараше, убиецот со ножот му ги сечеше едно по едно ушите и носот. Кога мачителот му се заканил дека и срцето од градите ќе му го извади, ако не викне пофалба за Павелиќ (кој во тоа време, како водач на злосторничката „Независна Држава Хрватска“, водеше страшен прогон и геноцид на православните Срби секаде во Хрватска и Босна и Херцеговина), блажениот маченик Вукашин погледна во мачителот и преку него, во Божјата неизмерност, па полека и јасно му рече: „„Врши си ја, дете, својата работата!“ Вака одговарајќи и зрачејќи со небесен мир од веќе закрвавеното лице на Светиот Новомаченик го разгневи убиецот, па, збеснат, му ги ископа очите, му го исече срцето, му го пресече грлото од уво до уво, а потоа со нозете го турна во јамата. Мачителот потоа полуде и сето ова му го раскажа на докторот Недо Зец во болница, којшто ова подоцна и го запиша.

На денот на Светиот Апостол и Евангелист Јован, 20 јануари 2008 година, Светиот Архиерејски Синод на СПЦ свечено го прослави Вукашин како свет маченик, заедно со многумина други нови свештеномаченици и маченици и го внесе во календарот на светиите на Православната Црква. Свети Вукашин го почитува целиот православен народ српски и целата Православна Црква ширум светот. Оддамна неговата фреска е напишана во манастирот Свети Архангел Гаврил во Земун, во Србија, а исто така и во скитот Јован – Дол кај Острог во Црна Гора, а светиот лик му е насликан и на иконата меѓу Светителите на Захумско – Херцеговската Епархија.

Во манастирот Тврдош е насликана икона на Свети Вукашин и му е испеан тропар, којшто тука го наведуваме:

Тропар на светиот новомаченик Вукашин Јасеновачки, глас 8:

Вукашин Херцеговец,
Нов Српски Страстотерпец,
Ти пострада за Христа
во логорот Јасеновац.
Кога мачителот со нож те колеше,
Ти нему кротко му одговараше:
„Само ти, дете, врши си ја работата“,
зашто нам Христос вечен живот ни даде.
Него моли Го, Маченику, како Спас на сите,
да го спаси и родот наш православен.